İÇ SESİM

by

Bugün de alarmımdan iki dakika önce uyandım. Gözlerimi tavana diktim. Daha sonra gardrobumun açık kapağına ilişti gözüm. Dün gece aralayıp yatmıştım; uyumadan ne giyeceğime karar vermek için. Aklımda birkaç kombin oluşmuştu. Kalktım hazırlandım, kitabımı ve cüzdanımı alıp çıktım.

Kış aylarındaydık. En sevdiğim mevsimdi kış. Eskisi gibi sokaklarda soba kokusu olmasa da kış kokusu vardı. Severdim. İçime çektim kokuyu, damarlarıma soğuk ulaşıncaya kadar.

Bir kafeye geldim. Sabah olduğu için tenhaydı, garsonlar uykulu. Yanıma gelerek isteğimi sordu birisi. Hep filmlerdeki gibi sabah kahvesi içmek istemiştim ve “Kahve lütfen.” dedim. Ortam biraz soğuktu. İçerisi henüz tam olarak ısınmamıştı.

Kitabımı koydum masaya ve okumaya başladım.

O kadar derin dalmıştım ki ne masama konulan kahvemden haberim vardı ne de gelip kafeyi dolduran insanlardan. Bir yudum aldım kahvemden; tadı sert ve soğuktu. Yüzümü buruşturup parmağımla masanın ortasına doğru ittim. Garsondan büyük bardakta çay rica ettim. Kitabıma tam geri odaklanacaktım ki etrafımdaki insanlara gözüm kaydı bir an.

Herkes başkaydı. Düşünceler, kıyafetler, hal ve hareketler ve en çok merak ettiğim, şuan kimin içinden neler düşündüğüydü. Keşke üstlerinde beliren bir konuşma balonu içerisinde görebilseydim düşüncelerini. Bahsetmiş miydim? Küçükken insanlara sarıldığım zaman tepemizde kalp çıktığını düşünür bakmaya çalışırdım. Çocukluk işte.

Etrafıma bakmaya devam ediyorum. Aslında insanların tepelerinde bulut şeklinde konuşma balonu çıkmasa da kimin nasıl olduğunu az biraz kestirebiliyordum. Ya da öyle sanıyordum. Bir insanı gördüğümde kişiliğinden sonra “Acaba hayatında neler yaşadı?” diye merak etmişimdir hep. Kimin ne anısı var? Kim nasıl bir hayat geçirdi?

Etrafıma göz gezdirmeye devam ettim. Herkesin farklı bir yaşantısı vardı. Herkesin başka sıkıntısı. Kimi içine bastırdığı ağlamaklı duygusunun üstüne hunharca gülüyor, kimi direk ağlıyordu. Ne tuhaf değil mi? Sanki sadece bizim sorunlarımız varmış, tek sıkıntı çeken bizmişiz gibi geliyordu bize. Aslında herkesin farklı bir öyküsü, farklı bir hayatı vardı.

Tam bunlara odaklanmış düşünürken, ayağımın yakınında bir hareketlilik hissetim. Bu Pamuk’tu. Kafe’nin daimi müşterisi Pamuk kedi. Kucağıma aldım. Belli ki biraz sıcaklık, biraz sevgi arıyordu. Kucağıma alır almaz hırıltılı uykusuna geçiş yapmıştı bile.

‘’Ahh Pamuk. ’’ dedim, iç geçirdim. Keşke herkes senin gibi sadece sıcak bir kucaklaşmayla yetinebilseydi. Ama insanlar sadece sıcak kucaklaşmayı geç, saf sevgiyi bile istemiyorlardı. Birliktelikler paralar, şan, şöhret üzerine kuruluydu.

Şu an burada bulunan kaç kişi saf sevginin peşindeydi? Kaç kişi sevmek için hayatından bir şeyler feda edebilirdi?

Burada kaç kişi sevgi kelimesini anlatabilirdi?

Derin derin düşüncelere dalmış Pamuğu severken garson gelip ‘’Başka bir isteğiniz var mı?‘’ dedi.

Beynimdeki düşünceden ani bir çıkış yapıp garsona cevap vermek isteyince ağzımdan bir an ‘’SEVGİ’’ kelimesi çıkıverdi.

Garson kız şaşkınca baktı ve saniyeler sonra birlikte güldük. Teşekkür ettim, hesabı ödeyip kalktım.

Kafeden dışarıya adım attığımda soğuk kendini hissettirdi bir anda. Hemen önümü ilikledim.

Yüzümde hafif bir gülümseme oldu. Didem Madak geldi aklıma.

‘’Kelimeler içimde film çeviriyor.’’ diyordu bir kitabında. O filmlerden birini de ben çevirmiştim bu sabah.

Halbuki sadece bir kahve içip kitap okuyacaktım.

Ahh içim…

Hiç durulmuyorsun.

Tipik bir ege insanıyım, kütüğüm uşak. Doğma büyüme Konyalıyım. Ne dış görünüşümle ne de hareketlerimle yaşımı göstermediğimi binlerce kez duydum. Yaş olarak ne çok küçük ne çok büyüğüm. Sosyoloji öğrencisiyim. Herkesin hayatını bir cümlenin değiştirdiğini düşünürüm.

Bir cevap yazın

Your email address will not be published.

*

Latest from İncir

LION

Herkese merhabalar 🙂 Bu hafta bir ilk yapmak istedim ve size taze

HİÇLİK

Ne yazsam da anlatsam içimdekileri size. Bağırsam duyulmayacak gibiyim. Sıkışmış ama bollukta

GİTSEK

“Gitsek.” diyorum. Zamansız plansız… Öylece kapıyı çarpıp gitsek. Kimsenin bizi tanımadığı yerlerde

PEKİ YA TANIDIKTAN SONRA?

Bazı insanlar tanışırken kendinden çok başka birisiymiş gibi tanıtır kendini ama vakit
Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.
YUKARI GİT