YAĞMURUN HATIRASI

by

                          

Yatağımın başucunda çalan alarmla beraber uyandım. Kalktım ve ilk iş olarak her zamanki gibi dışarıya baktım.

Yağmur yağmış geceden ve hala çiseliyordu. Hemen mutfağa koşup camı açtım.

Evet tam da tahmin ettiğiniz gibi o mis kokuyu ciğerlerime dolana kadar çektim.

Erken kalkmıştım, hala vaktim vardı ama yine de hızlıca hazırlanmaya başladım. Çünkü yağmurda yavaşça yürüyecektim. Bunu yaptınız mı yada yapıyor musunuz bilmiyorum ama yapmamışsanız çok şey kaybetmişsinizdir. Net. Yani, benim açımdan. 
Dışarıya çıktım. Ve evet işte o his, o anlatılamayan güzel duygu.

Ne zaman yağmur yağsa annem elime hep şemsiye tutuşturur. Kullanmayacağımı o da bilir ama anne işte verir.
Kullanmam çünkü yağmurda ıslanmak kadar güzel bir şey yok.

Kulaklığımı çıkardım cebimden. Bu yolda bana bir şarkı eşlik etmeliydi. Takarken kuş seslerini fark ettim. Boşa gitmemeliydi bu sesler. Kulaklığımın tekini takmaya karar verdim.
Ve işte yürüyordum. Biraz kuş sesleri, biraz kapüşonuma çarpan yağmur taneciklerinin sesi, hafiften de müzik.

Güneş doğmuş ama bulutların arasından çıkmakta biraz kararsız gibiydi. Sanki saklambaç oynuyordu benimle.

Yolda şarkımı dinlerken sessizce ben de tekrar ediyordum. Bazı bazı ayaklarımı ritimler şeklinde atıyordum. “Gören olur mu?” diye düşünmüyordum. Ne yani yağmurla da mı dans edemeyeceğiz? Zaten işe gidiyorum diye su birikintilerine hoplayamıyorum. Bırakın da yağmur damlalarıyla dans edeyim.

Ah yağmur! Sen ne güzel bir doğa olayısın. Neden bu denli seviyorum seni anlatsana biraz.

Tarık Tufan’ın bir kitabında okumuştum. ‘’Her insanın ömrü boyunca ezberinde tutacağı bir yağmur olmalı.’’ diyordu.

Söz ver bana sevgili yağmur, iyi bir anımın üzerine yağ. Kötü bir günüme denk gelme. Hatırladığımda damlalarına göz yaşlarım değil; yüzümde tebessüm eşlik etsin.

Söz ver.

Tipik bir ege insanıyım, kütüğüm uşak. Doğma büyüme Konyalıyım. Ne dış görünüşümle ne de hareketlerimle yaşımı göstermediğimi binlerce kez duydum. Yaş olarak ne çok küçük ne çok büyüğüm. Sosyoloji öğrencisiyim. Herkesin hayatını bir cümlenin değiştirdiğini düşünürüm.

2 Comments

  1. Bu yağmur delilik vehmimden üstün,
    Karanlık kovulmaz düşüncelerden.
    Cinlerin beynimde yaptığı düğün,
    Sulardan seslerden ve gecelerden.

    Ekliyorum yakınlarınızda bir deniz bir gölet varsa eğer yağmur damlalarının deniz veya gölet üstündeki dansını izlemenizi tavsiye ederim

    • …Bu yağmur, yerde taş ve bende kemik,
      Dayandıkça çisil çisil yağacak…

      Necip fazılın bu güzel şiirini hatırlattığınız için teşekkür ederim. Sevdiğim şiirlerindendir.

      Hep istemişimdir denizi olan bir memlekette yaşamak, malesef yaşadığım yerde yok. 🙁
      (İNCİR)

Bir Cevap Yazın

Your email address will not be published.

*